De opmerking in onze vorige post , over sla vretende geitenwollensokken en andere niet-, ja zelfs anti-rokers die langdurig gemarteld moeten worden, verdient nadere toelichting. Ongetwijfeld is het zeer gezond om sla te vreten en niet te roken, maar dat betekent nog niet dat je anderen daarmee lastig hoeft te vallen. Helaas verdwijnt dat besef uit onze maatschappij en wordt de roker meer en meer gezien als afwijking, als gevaarlijke en ook wel meelijwekkende gek die tegen zichzelf in bescherming moet worden genomen. Een beetje zoals de fanatieke grrristenmens de rest van de wereld die beter weet wil "redden" van het "onheil" dat hen zou wachten na de dood. OPTIEFEN, is het enige correcte antwoord, want welsprekendheid en gedegen argumentatie helpt niet meer tegenover de kruisvaarders van de verplichte gezondheid van hogerhand. Ik eis het recht op zelf te beslissen of ik ongezond wil leven en in welke mate. Anderen die last hebben van rook kunnen dat zeggen en dan ga ik wel even verderop staan. Opgelost.

Maar nee, niet geheel toevallig zien de geitenwollensokken en de grrristenmensen die dit land besturen het als hun heilige missie om mij te beroven van mijn onvervreemdbaar recht op ongezondheid. Zels op een festival als Lowlands. Dat dit indruist tegen de essentie van een festival kunt u geheel eigenmachtig verifiëren aan de hand van dit verhaal .

Van alle belachelijke beslissingen die de afgelopen decennia over ons zijn uitgestort spant het rookverbod in de tenten van Lowlands toch wel de kroon. U leest het goed: de Alpha, Bravo, Charlie, Grolsch, India, Lima en welke legendarische tent niet zijn van overheidswege verboden gebied voor mensen die met een sigaretje van goeie muziek willen genieten. Of een joint, wat dat aangaat. Een of andere uitgebluste en ongetwijfeld besnorde ambtenaar in de krochten van een schimmig departement heeft namelijk bedacht dat deze tenten als horeca bestempeld moeten worden, gezien het feit dat er voedsel en drank genuttigd mag worden.

Het totalverbot op roken in de horeca is ingevoerd als bescherming voor het personeel. Op deze plek hebben wij al meermaals betoogd dat als er één beroepsgroep is die zich te pletter rookt, dat toch het horecapersoneel moet zijn, dus onze fijne regering is erin geslaagd om deze mensen blij te maken met de allerdoodste mus ooit ergens. Maar hoe zit dat dan met festivaltenten, die voor tenminste de helft open zijn en daarnaast ook nog eens torenhoog, en waarbinnen het enige aanwezige personeel geen horecapersoneel is maar security en geluidsmensen?

“Iedereen heeft recht op een rookvrije werkplek”, heet het dan. God ja. Terwijl achter elke tent dikke dieselgeneratoren tientallen kilowatts aan elektriciteit staan op te wekken, de friet-, hamburger- en worstkramen blauwe walmen uitbraken en 65.000 paar voeten enorme wolken stof opwerpen (ijs en weder dienende), moet het handjevol geitenwollensokken dat zich uitsluitend voedt met fruit en sla beschermd worden tegen de tabaksrook van 64.995 levensgenieters. Wie naar een festival als Lowlands gaat voor zijn gezondheid heeft het niet begrepen en verdient geen bescherming maar langdurige en uiterst pijnlijke marteling.

O ja, en dan nog iets met handhaving. Knappe kleerkast die mij gaat sommeren mijn peuk uit te maken als ik ingeklemd sta tussen een paar duizend mensen. Ik denk dat hij het saffie dat ik hem aanbied in dank aanvaarden zal alvorens blijmoedig heen te gaan.

Heeft de geëerde lezer wel eens het idee gehad tegen de bierkaai te vechten? Dat de geëerde lezer wel de noodzaak gevoelt eens flink los te gaan tegen het een en ander, maar dat zodra het een vakkundig tot gehakt verwerkt is, het ander alweer klaar staat voor verwerking, waarna er van hier en gunter weer andere enen en anderen opduiken, en zo voort, tot de geëerde lezer van uitputting niet meer weet waar hij het zoeken moet en dan maar moedeloos het bijltje erbij neer gooit, om naast een forse stapel pakken te gaan zitten wachten tot het beter wordt?

Natuurlijk heeft de geëerde lezer dat idee wel eens gehad. Zelfs de grootste halleluja-in-de-gloria-blauwkous verzoekt wel eens de beker aan zich voorbij te laten gaan, en dat is naast erg bijbelvast toch ook wel degelijk gemeend.

Dus als de geëerde lezer vraagt waarom het toch zo stil is op Ziurdt.net, dan moet het antwoord luiden dat wij het ook niet meer weten. In augustus 2007 kreeg dit weblog een ander jasje en een andere invalshoek: wij gingen op zoek naar de frontier , het mythische Westen, de onontdekte, onbedorven wildernis, om er en vrijplaats te stichten voor de vrijdenkende geest. Dat was nodig, omdat de tekenen ongunstig waren: met het aantreden van het linkschristelijke kabinet leek een algehele vertrutting in te treden. In combinatie met de intellectuele en esthetische armoede die al jaren voortwoekert leek zich een implosief mengsel te vormen: de westerse maatschappij kraakte in haar voegen en de individuele vrijheid die de kern van die maatschappij uitmaakt werd bedreigd.

“Zonder twijfel is er een grote nood in deze wereld. Het grootste percentage van de mensheid is ziek. Miljoenen mensen sterven aan kanker of hebben een hartkwaal. Psychiatrische inrichtingen zitten vol. In sommige landen is er hongersnood. Er zijn aardbevingen, oorlogen of gevaar voor oorlog en angst en vrees vervult de mens”. 1)

Tevens is het zo dat het wemelt van de gebroken harten, benen, vazen, borden, ribben en andere lichaamsdelen en huisraad. Voorts staat het buiten kijf dat den Nederlandschen Cultuur aan zwaren inflatie onderheevig is – niemand kent bijvoorbeeld nog voortreffelijke hymnen van vaderlandschen bodem als “Geef me nog een drupske ”, “Cheerio ” en het onsterfelijke “Kep maling aan geld (ping ping) ” - en ook de kindertjes in Afrika hebben het ten enen male niet gemakkelijk, en of dat nu komt door stammenstrijd, aids of klimaatverandering, dat zal die kindertjes aan hun uitgemergelde bruine reet roesten, want in dergelijke situaties telt slechts de oplossing, maar die wordt door allerlei oorzaken zoals Hulpvaardige Gulle Gevers en ander tuig vakkundig op de lange baan geschoven, etc.

Ja, er is veel ellende op de wereld. Derhalve is het de Heilige Roeping en Plicht der Mensheid om de Zonnige Zijde van zoveel mogelijk zaken in te zien. Zodra het besef van de Zonnige Zijde verdwenen is, zijn oplossingen ver te zoeken. Waar niet gelachen wordt heerst ellende. Waar wel gelachen wordt heerst ook ellende, maar je kan niet alles hebben.