|
Wednesday 09 January 2008 |
|
"Morgen wordt alles duidelijk" is niet bedacht. Het kwam er zomaar uit, op een avond toen ik zin had om te schrijven. Als morgen inderdaad alles duidelijk wordt, dan haal ik de hele tragedie weer weg. Maar dat denk ik niet. Update: Alles is duidelijk, maar het is geen reden om het verhaal weg te halen. Moeha. U wilt duiding? U krijgt het niet. Laat ik zeggen dat dit verhaal een miniatuur-tragedie is, dat de mens gevangen is op het onberekenbare snijpunt van impulsen en dwalingen dat bewustzijn heet en dat wat wij communicatie noemen de verwarring alleen maar groter maakt.
|
|
|
Tuesday 10 April 2007 |
|
Een nieuw gedicht, met foto ihkv de visuele bevrediging van het publiek.
|
|
|
Tuesday 27 March 2007 |
|
Nog een nieuw gedicht.
|
|
|
Saturday 24 March 2007 |
|
Een nieuwe weg is ingeslagen. Na alle droge theorie op Ziurdt.net is het tijd om ook iets te laten zien. Kom maar op met dat bloedproza! Maar helaas, de meest directe manier om met bloed te schrijven bleek de poëzie te zijn. Maar dan wel een vrije poëzie, die niets meer van doen heeft met het gepriegel met rijmschema's, metrum en wat al niet. Onderstaande drie gedichten vormen samen een cyclus, een verhaal. Het verhaal van de Ik, maar de opmerkzame lezer ziet ook dat de vorm steeds losser wordt, van sonnet tot vormeloosheid. Het Apollinische verdwijnt steeds verder naar de achtergrond, kunnen we ook zeggen, en op het laatst is er verzoening met de Dood. Jawel! En nee, ik zeg niet teveel. Leest u maar.
|
|
|
Monday 26 February 2007 |
|
Onderstaand verhaal is het resultaat van hernieuwde lectuur van Louis-Ferdinand Céline (Dood op krediet, vertaling Frans van Woerden, Meulenhoff, 1979). Wat een stijl heeft die man! En wat een originele manier van met de meest diepgravende onderwerpen op de proppen komen, zonder dat het gaat vervelen. Eindeloze scheldkannonades, vol inventief gevloek en getier, vuurt hij in staccatto op de lezer af, vol puntjes en uitroeptekens. Dat wil ik ook proberen! Volgens mij is het nog best gelukt. Moet er nog gewezen worden op het fictieve karakter van verhalen, en de faux-pas van het betrekken van het verhaal op de schrijver ervan? Dan bij deze.
|
|
|
|
