Er gaan steeds meer stemmen op om het snel naderende energieprobleem te ondervangen met kernenergie. Knal een reactor neer, koop wat uranium, en je zit voor vijftig jaar op rozen. In de tussentijd kunnen we op ons dooie gemak zoeken naar alternatieven. Over radioactief afval hoeven we ons geen zorgen te maken: dat kan grotendeels opnieuw worden opgewerkt tot reactorbrandstof, en wat over blijft stoppen we onder de grond in bunkers die gemaakt zijn om het einde der tijden te weerstaan. Bovendien gebeuren er gemiddeld gezien eigenlijk heel weinig ongelukken met kerncentrales, dus de veiligheid komt niet in het gedrang. Iedereen die daar iets tegenin brengt is een linkse activist, en die zijn dogmatisch en vies.

Zonder enige link in dit stuk is het mogelijk lieden die dit vinden een rotschop te verkopen. Uranium is niet gratis, maar juist duur en steeds duurder. Uranium delven en tot splijtstof verwerken kost gigantisch veel energie, evenals de bouw van een veilige reactor. Ook met het verwerken en opslaan van het afval is een sloot (fossiele) brandstof gemoeid waar je u tegen zegt. Onderaan de streep blijft weliswaar een bescheiden winst over, maar die is niet groter dan het bescheiden netto resultaat van wind- of zonne-energie. Nu starten met kernenergie levert dus geen enkele winst op, want er is weinig zicht op verbetering van het rendement. Op gebied van wind- en zonne-energie groeit het rendement wel degelijk, ook al is het erg langzaam. Geld dat in de bouw van een reactor, de aanschaf van uranium en de verwerking van afval gestoken kan worden, kan ook besteed worden om bestaande technieken te verbeteren of nieuwe technieken, zoals energie uit golven, praktisch toepasbaar te maken.

Je zou kunnen zeggen: wat de boer niet kent, dat vreet hij niet. Dat is echter geen argument om dan maar kerncentrales te gaan bouwen, ook al levert dat gemiddeld gezien geen problemen op. Als het ergens mis gaat, om wat voor reden dan ook, heeft de halve wereld daar last van. Heeft u Tsjernobyl nog meegemaakt?

Vers van Geenstijl: studenten worden steeds burgerlijker. Dat wisten wij al jaren, want je zou ze de kost moeten geven die met hun diploma op zak pas gaan denken over het verlaten van het ouderlijk huis. Hoe vaak wij wel niet met hetzelfde handjevol medestudenten in de kroeg hebben gezeten, omdat de rest om tien uur aftaaide vanwege de laatste trein of bus naar het ouderlijk huis of wegens de “noodzaak” te studeren voor een tentamen dat nog zover in de toekomst lag dat de kans op nieuwe ijstijden, meteorietinslagen, wervelwinden of overstromingen die roet in eten zouden werpen significant werd. Hoeveel mensen wij wel niet krampachtig bezig hebben gezien binnen de gestelde tijd en met zo hoog mogelijke cijfers het papiertje te halen terwijl ze ook daarnaast erg aan het cv-builden waren: bestuurtje hier, commissietje daar, baantje in de sector erbij, vier uur slaap per nacht, en lachen ho maar. Stages. Seminars. Oriëntatietrajecten. Beroepskeuzetests. Carrièrebeurzen. Netwerken. In pak grotemensendingen bezoeken. Gewichtig doen. Aanstormend talentje spelen. Hengelen naar die dikke baan met volop doorgroeimogelijkheden en auto van de zaak. Vijftien jaar lang 60 uur per week (minimaal), en daarna rustig aan.

Waarom ? Wat bezielde hen, en wat bezielt de studenten van tegenwoordig? Zij zullen zich te pletter moeten werken, tot hun 67ste of nog langer, want de vergrijzing en de chinezen komen, de wereldeconomie wankelt op haar grondvesten door de kredietcrisis en de torenhoge prijzen voor voedsel en energie. Waarom niet genieten van de tijd die je gegeven is en lekker “deviant gedrag” vertonen zo lang het nog kan? En als de bom valt lig ik in mijn nette pak, diploma's en mijn cheques op zak, mijn polis en mijn woordenschat – aoe .

Wij zullen kijken hoeveel zieltjes wij op het rechte pad van het deviante gedrag kunnen krijgen tijdens onze studie, die maandag aanvangt.

Wijnand Duyvendak heeft ingebroken. Heel Telegraaf-lezend Nederland huilt zich de ogen uit het hoofd, en zelfs in zijn eigen partij is het kommer en ellende, want: inbreken mag helemaal niet! Iedereen moet zich keurig aan de wet houden want die is onwrikbaar, onfeilbaar van God gegeven.

Jawel.

Niemand rijdt ooit te hard.

Ook zonder dergelijke flauwe analogieën is de hetze weer compleet en tenenkrommend. Terrorisme! Criminaliteit! Bananenrepubliek! Dit land wordt bestuurd door dieven!

Dit laatste is in zekere zin waar. Duyvendak en de zijnen toonden dat glansrijk aan, toen, in de eighties: de regering had cruciale informatie achtergehouden voor de Kamer. En als er iets niet mag, de democratische orde bedreigt en lijkt op terrorisme (staatsterreur is een ondergewaardeerd begrip dezer dagen), dan is dat het wel. Waar blijft de nieuwe Duyvendak die inbreekt bij Defensie en de beerput van Irak nou eens open gooit? Wie breekt in bij Justitie en toont onomstotelijk aan dat Hirsch Ballin wel degelijk een stokje heeft gestoken voor ons aller cartoonist Gregorius N.?

De rechtsorde is niet statisch, de staat is niet onfeilbaar, en het vraagt mensen met moed om buiten de wet te treden om dat aan te tonen. Wat vreselijk dat Duyvendak al na een paar dagen overstag gaat. Joschka Fischer, de voormalige Duitse minister, heeft een jaar lang voet bij stuk gehouden en zijn verleden niet verloochend. Toen lieten de bloedhonden af en bleef hij aan. In dit land van dominees en zedenprekers is dat blijkbaar ondenkbaar. En zo wordt het nooit wat.

U en ik zijn het er over eens dat Greenpeace een volkomen achterhaald en kansloos instituut is. Lees maar na . Maar daar gaat dus verandering in komen. De Engelse tak van de salonfähige groene boeroepers heeft namelijk een erg hippe actie axie gelanceerd. “We all love forests and we want you to show the powers that be in the EU just how much,” schrijven de tree hugging hippies op hun webzijde, en dus gaan ze zoveel mogelijk bomenporno verzamelen. Verwacht geen baardige heerschappen die hun stinkzwam in holle stammen proppen of vrouwen die takken en gebladerte in hun weelderige vacht laten verdwijnen: het zijn de bomen zelf die het werk doen. Kijk maar (U-buis alert), maar bedenk: “Those who still think piano legs should be concealed or are of a tender age should look away now”. U kunt zelf ook meedoen, via de speciaal daarvoor in het leven geroepen Flickr-pagina, maar u krijgt geen link want het enige wat u ziet zijn tree hugging hippies van beiderlei kunne die elkaar op hoogst onsmakelijke wijze aflebberen in het bos. Ja, daar liggen er twee. Doel van de actie axie is natuurlijk weer iets als “awareness ”, gebakken lucht kortom, want wie op sluitende wijze kan uitleggen hoe de distributie van bomenpr0n kan leiden tot een Europees verbod op illegaal gekapt hout krijgt een mooie prijs. Evengoed een zuinig applausje voor groenvrede afdeling Engeland, al was het maar omdat zo'n plan in Nederland onmiddellijk zou leiden tot een verbod uit reformatorische hoek. Want porno is natuurlijk vies en zedenbedervend en ik heb spijt dat ik dit stukkie heb gepost want nu wordt Ziurdt.net voorgoed gefilterd door de refopolitie.

In de Teleac-serie “hobbyprojecten van politici, of hoe opzichtig falend zoveel mogelijk gemeenschapsgeld stuk te slaan”, vandaag de aflevering “Kansenwijken”. Over de kansenwijken van minister Vogelaar van Wonen, Wijken en Integratie is al veel geschreven. Veertig achterbuurten moeten met miljarden aan overheidsgeld weer “leefbaar” worden. Van die miljarden blijft uiteraard een aanzienlijk deel hangen bij allerlei bestuurlijke strata en quango's (overheidsorganen die buiten enige democratische controle opereren, zoals woningcorporaties), en het effect van wat overblijft is dankzij vage doelstellingen niet meetbaar. Netto resultaat: Vogelaar en Grijs I wekken de indruk ergens mee bezig te zijn. Wat natuurlijk niet zo is.

Nieuwste wapenfeit in de “aanpak” van de verloedering: een journalist van RTL kreeg lucht van een vertrouwelijke brief van de minister aan de Tweede Kamer. In die brief stond de volgorde waarin de “krachtwijken” aangepakt gaan worden. Hebben, zei die journalist volkomen terecht. Het nieuws druipt er aan alle kanten van af, en om de schijn van een open, democratische samenleving op te houden geldt in Nederland nog enige tijd de Wet Openbaarheid van Bestuur.

Dat vond de rechter in Amsterdam ook: die lijst moet openbaar zijn, want openbaarheid is regel. Nee, vindt Vogelaar, want uit de volgorde van aanpak is de mate van verpaupering af te leiden. Openbaarheid van de lijst zou daarom de ergste wijken in een kwaad daglicht stellen.

Bent u daar nog? Van de weet ik veel hoeveel duizend wijken in Nederland zijn er 40 al jaren in het nieuws als “probleemwijken” die volgens het kabinet om aanpak schreeuwen. Is dat niet stigmatiserend? Is het erger om in de ergste probleemwijk te wonen dan in de op drie na ergste? Of in de minst erge?

Volgens ons aller Vogelaar wel, dus stapt zij naar de Raad van State voor een hoger beroep. De arme kansenwijkmensen hebben het al zwaar genoeg, maar Sinte Ella ontfermt zich over hen en beschermt hen tegen het kwaad dat vrije nieuwsgaring heet. Grijs I luistert naar de samenleving, maar dan moet die samenleving wel zijn bek houden.

Van alle belachelijke beslissingen die de afgelopen decennia over ons zijn uitgestort spant het rookverbod in de tenten van Lowlands toch wel de kroon. U leest het goed: de Alpha, Bravo, Charlie, Grolsch, India, Lima en welke legendarische tent niet zijn van overheidswege verboden gebied voor mensen die met een sigaretje van goeie muziek willen genieten. Of een joint, wat dat aangaat. Een of andere uitgebluste en ongetwijfeld besnorde ambtenaar in de krochten van een schimmig departement heeft namelijk bedacht dat deze tenten als horeca bestempeld moeten worden, gezien het feit dat er voedsel en drank genuttigd mag worden.

Het totalverbot op roken in de horeca is ingevoerd als bescherming voor het personeel. Op deze plek hebben wij al meermaals betoogd dat als er één beroepsgroep is die zich te pletter rookt, dat toch het horecapersoneel moet zijn, dus onze fijne regering is erin geslaagd om deze mensen blij te maken met de allerdoodste mus ooit ergens. Maar hoe zit dat dan met festivaltenten, die voor tenminste de helft open zijn en daarnaast ook nog eens torenhoog, en waarbinnen het enige aanwezige personeel geen horecapersoneel is maar security en geluidsmensen?

“Iedereen heeft recht op een rookvrije werkplek”, heet het dan. God ja. Terwijl achter elke tent dikke dieselgeneratoren tientallen kilowatts aan elektriciteit staan op te wekken, de friet-, hamburger- en worstkramen blauwe walmen uitbraken en 65.000 paar voeten enorme wolken stof opwerpen (ijs en weder dienende), moet het handjevol geitenwollensokken dat zich uitsluitend voedt met fruit en sla beschermd worden tegen de tabaksrook van 64.995 levensgenieters. Wie naar een festival als Lowlands gaat voor zijn gezondheid heeft het niet begrepen en verdient geen bescherming maar langdurige en uiterst pijnlijke marteling.

O ja, en dan nog iets met handhaving. Knappe kleerkast die mij gaat sommeren mijn peuk uit te maken als ik ingeklemd sta tussen een paar duizend mensen. Ik denk dat hij het saffie dat ik hem aanbied in dank aanvaarden zal alvorens blijmoedig heen te gaan.