Donderdag 13 september 15:20 zou OBC Van der Linden Sieuwert het vliegtuig (KLM) nemen naar Narita. Het pakket zou per koerier aan mijn deur afgeleverd worden. Maar de avond ervoor was het er nog niet. Een telefoontje later was duidelijk dat er nog wat meer getest zou worden die nacht. De dag van vertrek zou een koerier het pakket ophalen in [provinciestad ca 150 km verderop] en afleveren op Schiphol. Het telefoonnummer van de chauffeur zou ik kort na zijn vertrek krijgen, zodat we iets af konden spreken.

Dat ging gesmeerd. Om 12 u kwam ik aan op Schiphol. Precies op dat moment belde de koerier: over 10 minuten zou hij er zijn. We spraken af voor terminal 1, en om 12:10 had ik het pakket in handen. Gaan!

Sumimasen. Watashi wa, Nihongo hanasanai. Als ik op reis ga, voel ik me een stuk geruster als ik in de landstaal kan zeggen dat ik de taal niet spreek. Dat opent deuren: je toont dat het je spijt dat je de taal niet spreekt, maar toch bereid bent om te communiceren. Het is een vorm van beleefdheid. En beleefdheid, dat is volkssport nummer 1 in het land van de rijzende zon.

Ook al gaan de Japanners er terecht van uit dat je als westerling geen Japans spreekt, ze fleuren helemaal op als je bovenstaand zinnetje (letterlijk: Excuseren. Wat betreft mij, Japans niet spreken) tegen ze zegt. De grammatica op zich is al een klein wonder en dat weten ze zelf ook. Japanners kunnen omgekeerd ook maar heel moeilijk Engels leren. Maar met een glimlach kom je ver.

Het was een prachtige dag in Dubai. De zon scheen, de champagne vloeide rijkelijk en de hoeren stonden er weer florissant bij, mede dankzij een nieuwe lading uit de Oekraïne. Toch was Osama maar half tevreden. Terwijl zijn vrijdagse chauffeur de verlengde Hummer 4 met geblindeerde ruiten behendig door het verkeersinfarct manoeuvreerde, krabde de getergde miljonair voortdurend in zijn baard, een teken van grote nervositeit.

“Weet je,” zei hij na een tijdje met zijn zachte stem, “we moeten iets doen. Mensen vrezen me niet meer. Hoe kan ik nou genieten van die hele heisa hier als er niet hele volksstammen naar mij op zoek zijn in onherbergzame gebieden?”.

Zhe Dzjurmans. Ze leren het ook nooit. Of: doe waar je goed in bent.

Bij het Duitse bedrijf ABC Bunkers GmbH uit Hannover kunt u een geheel geoutilleerde bunker bestellen. Voor achter in de tuin bijvoorbeeld. U kunt maximaal 85 vierkante meters schuilkelder krijgen, genoeg voor uw gehele gezin. Bij een aanval met chemische, biologische of nucleaire wapens wilt u toch niet uw vijf bloedjes van Ariërs verliezen? Of uw vrouw, die in verwachting is van de zesde? Nou vooruit, één blauwogig blondharig schepseltje kan er wel aan, want er passen maximaal 7 mensen in de bunker. Kost een paar centen, begint bij 89.000 euro, maar dan heb je ook wat: "Die einzige Möglichkeit für einen 100 % sicheren Schutz für Sie und Ihre Familie ist ein eigener ABC-Schutzbunker. Technisch auf dem neuesten Stand und jederzeit einsatzbereit. So verfügen Sie über permanenten persönlichen Schutz für Jahrzehnte". Binnen een week geplaatst.

Maar wees er snel bij, want sinds het ANP een paar uur geleden het persbericht overnam, staat het bericht overal en nergens. De verwachting is dat ABC Guard binnenkort de vraag niet meer aan zal kunnen en dat al die terroristen onder het motto "nu of nooit" massaal zullen toeslaan. Wist u overigens dat slechts enkele procenten van de Duitse bevolking openbare schuilkelders voorhanden zijn? Ze leren het ook nooit...

De bloeiende samenleving op Paaseiland kapte al het bos en stortte op gruwelijke wijze in. Vandaag de dag dreigt eveneens uitputting van natuurlijke hulpbronnen: volgens het IEA zou de productie van olie en gas binnen tien jaar al kunnen pieken. Het is dus zaak om snel en daadkrachtig op zoek te gaan naar doordachte alternatieven, maar de Nederlandse overheid doet bitter weinig. Over marktwerking versus overheidsingrijpen.

[Onderstaand essay is mijn eerste poging tot professionele opiniejournalistiek. Dat ik nog veel te leren heb, moge o.a. blijken uit het feit dat de gerenommeerde dag- en weekbladen het allemaal geweigerd hebben].

Schrijven over muziek is als lezen over seks: je hebt er geen moer aan. Uw ogen zijn simpelweg niet het juiste orgaan ervoor. Waarom dan toch een stukje 1nt0rrwebz bevuilen met zo’n tekstje? Omdat soms de zendingsdrang prevaleert over de principes. Laten we het derhalve kort houden en snel terzake komen. Dangermouse & Sparklehorse – Dark Night Of The Soul. Vocals van Iggy Pop, Suzanne Vega en wie niet, visuals van David Lynch (vooralsnog niet beschikbaar, want platenmaatschappij). Luisteren doet u hier . En Retecool weet nog wel een lekker besmettelijke varkensgriep-patiënt. *Kuch*, begrijpt u wel.