Er gaan steeds meer stemmen op om het snel naderende energieprobleem te ondervangen met kernenergie. Knal een reactor neer, koop wat uranium, en je zit voor vijftig jaar op rozen. In de tussentijd kunnen we op ons dooie gemak zoeken naar alternatieven. Over radioactief afval hoeven we ons geen zorgen te maken: dat kan grotendeels opnieuw worden opgewerkt tot reactorbrandstof, en wat over blijft stoppen we onder de grond in bunkers die gemaakt zijn om het einde der tijden te weerstaan. Bovendien gebeuren er gemiddeld gezien eigenlijk heel weinig ongelukken met kerncentrales, dus de veiligheid komt niet in het gedrang. Iedereen die daar iets tegenin brengt is een linkse activist, en die zijn dogmatisch en vies.

Zonder enige link in dit stuk is het mogelijk lieden die dit vinden een rotschop te verkopen. Uranium is niet gratis, maar juist duur en steeds duurder. Uranium delven en tot splijtstof verwerken kost gigantisch veel energie, evenals de bouw van een veilige reactor. Ook met het verwerken en opslaan van het afval is een sloot (fossiele) brandstof gemoeid waar je u tegen zegt. Onderaan de streep blijft weliswaar een bescheiden winst over, maar die is niet groter dan het bescheiden netto resultaat van wind- of zonne-energie. Nu starten met kernenergie levert dus geen enkele winst op, want er is weinig zicht op verbetering van het rendement. Op gebied van wind- en zonne-energie groeit het rendement wel degelijk, ook al is het erg langzaam. Geld dat in de bouw van een reactor, de aanschaf van uranium en de verwerking van afval gestoken kan worden, kan ook besteed worden om bestaande technieken te verbeteren of nieuwe technieken, zoals energie uit golven, praktisch toepasbaar te maken.

Je zou kunnen zeggen: wat de boer niet kent, dat vreet hij niet. Dat is echter geen argument om dan maar kerncentrales te gaan bouwen, ook al levert dat gemiddeld gezien geen problemen op. Als het ergens mis gaat, om wat voor reden dan ook, heeft de halve wereld daar last van. Heeft u Tsjernobyl nog meegemaakt?