En jawel. Weer een succesverhaal in deze toch al zo rooskleurige week. In de nimmer aflatende zoektocht naar woonruimte in Amsterdam had ik maar weer eens een advertentie op Hyves geplaatst. Een dag later was er zowaar een reactie: een Duitse jongedameging met spoed een kamer op de Eerste Constantijn Huygensstraat verlaten. Goed nieuws: die straat ligt tussen Leidseplein en Vondelpark, erg centraal. Oppervlakte iets van 25 vierkante metertjes en een acceptabel bedrag aan huur en borg - althans voor een paar maanden, als opstapje. Bovendien leek ik een van de weinige gegadigden, niet in de laatste plaats omdat de jongedame alleen vrijdagochtend tussen 8:30 en 9:30 tijd had voor een bezichtiging.

Niet getreurd, doch voor dag en dauw verrezen uit mijn sponde, op een nuchtere maag mijn trein gemist. Andere trein genomen, naar een ander station, waarvan ik niet wist welke tram te nemen. Toen ik dat had uitgevogeld was het reeds half 9.

Maar goed, de stadsjungle lust ik rauw voor mijn ontbijt, vrij letterlijk in dit geval, dus kwart voor 9 was ik ter bestemder plaatse - de 1ste Constantijn Huygensstraat. Op naar nummer 178.

U raadt het natuurlijk al, of misschien niet, maar evengoed ligt de uitkomst welhaast zó voor de hand dat ik het niet eens meer hoef op te schrijven.

Nummer 178 bestaat niet, want de 1ste CHstraat eindigt bij nummer 120, alwaar hij, na de brug over het Vondelpark, overgaat in de Van Baerlestraat. Nummer 1.

Ben ik gek? Ik heb meermaals het adres herhaald, waarop geen commentaar is gekomen. Zij leek serieus in haar bedoelingen. Maar blijkbaar niet. Ik heb om opheldering gevraagd, maar misschien hoor ik er nooit meer wat van.

Zo zie je maar weer: never trust Zhe Zjurmens.