Consummatum est: Saddam heeft zijn 72 maagden. Kijk maar . Dood als een pier. Voer voor de wormen. Zijn we nu blij?

CNN en andere westerse zenders proberen de hele wereld blij te laten lijken. Wat een schurk was die Saddam immers! In heel Irak dansen de mensen in de straten. Heel Irak? Nee. Ongeveer een derde van de bevolking - het deel soennitische arabieren - voelt zich verraden en in de steek gelaten. Saddams proces was een eersteklas showproces. Niet in de laatste plaats omdat hij zichzelf zo lekker obstinaat opstelde, maar uiteindelijk vooral toch ook omdat de Iraakse staat een schijnvertoning is. 

Maar dat zien we niet op de westerse nieuwszenders. Nee, Saddam is dood en Irak juicht. Bush kwam onmiddellijk aandraven met zijn lievelingswoord inzake Irak: mijlpaal. Saddams dood is een mijlpaal in de geschiedenis van Irak, vindt Bush.

Daar heeft hij op een wrange manier gelijk in. De burgeroorlog die er toch al woedde tussen soennieten en shi'ieten en tussen god weet wat voor stammen en andere belangengroepen nog meer, zal nog veel intenser worden. Een stabiele Iraakse staat is verder weg dan ooit. We zien het niet, we horen het niet, we willen het niet weten. We zijn verslaafd aan de poppenkast op tv, waarin het belangrijk is Jan Klaassen en Katrijn - lees: Osama Bin Laden en Saddam Hussein - om zeep te helpen. Maar schakel je de poppenspeler uit door zijn poppen te vernietigen?

Deze metafoor lijkt vergezocht en weinig passend, maar dat is schijn. Hij roept heel duidelijk de vraag op naar wie de poppenspeler is en wat hij wil. Bovendien: wie of wat bestuurt de poppenspeler?

Het antwoord op tenminste één van beide vragen is helaas: de Verenigde Staten van Amerika, met in hun voetspoor de bondgenoten. Het Verenigd Koninkrijk, inderdaad, al jaren schoothondje van Bush, maar ook Nederland, dat nog altijd knus achter de gordijnen schuilt maar ondertussen als enige natie in het westen geen enkele afstand neemt van het beleid van Bush' regime.

Hoe moeten wij ons de VS cs. voorstellen als poppenspeler of diens opdrachtgever? Heel eenvoudig: vrijwel iedereen is het erover eens dat de War on Terror de terreur niet doet afnemen, maar juist oneindig bevordert. De War on Terror is uiterst doelmatig in het splijten van de wereld in Westers en niet-Westers, in onderdrukker en onderdrukte. De War on Terror is niks anders dan een kruisvaart, en het doel van die kruisvaart voelen de slachtoffers haarfijn aan. De oliestaten moeten wingewesten worden van het Westen. De bevolking moet daardoor dom en onmondig blijven en goed luisteren naar Washington.

Uiteraard verdomt die bevolking dat, zeker als de gehoorzaamheid met bommen afgedwongen wordt. Massaal schaart men zich dan onder het vaandel van het alternatief, en dat is een sterke leider die traditioneel Arabische dan wel islamitische waarden met harde hand verdedigt - Osama Bin Laden. Of een lokale cel. De VS is nooit te beroerd om het allemaal even te simplificeren: alle moslims die tegen de machtsaanspraken van de VS opstaan zijn lid van Al Qaeda en volgelingen van Osama. Het draait allemaal om Osama, dat is de grote Satan die iedereen maar loopt op te hitsen met zijn geld en charisma. Als we hem doodmaken zijn we overal vanaf.

De poppenspeler bespeelt aldus zijn publiek. Hij creëert twee poppen, twee stromannen, twee zondebokken, en toont die aan zijn publiek als de schuld van alles. Maar die twee poppen hebben ook hun eigen wil en richten alleen maar meer kwaad aan. Terwijl de poppenspeler ermee speelt.

Genoeg metaforen. Ik heb nog een pijnlijk stukje realiteit, dat iedereen alweer vergeten lijkt. Herinnert u zich misschien nog de vuile oorlog tussen Irak en Iran, 1982 - 1988? Met die talloze kindoldaten, de chemische en biologische bombardementen op Iraanse en Koerdische dorpen? Mijnenvelden zo groot als de woestijn? Juist. De soenniet Saddam wilde het shi'itische bewind van grootayatollah Khomeini in Iran ('Perzië') overwinnen, god weet waarom: grootheidswaanzin, machtswellust, olie, noem maar op. En wie steunden hem, met scheepsladingen wapens en geavanceerde technologie voor het maken van MVW's? Juist. De VS.

Twintig jaar later vallen diezelfde VS in een stuip van imperialisme en verblinding datzelfde Irak binnen, op zoek naar godbetert hun eigen massavernietigingswapens. En nu kraaien ze victorie omdat die boze en gevaarlijke dictator eindelijk dood is.