Minister Donner van justi-tie (u kent hem wel, hij doet het samen met poli-tie) strikes again. Inmiddels heeft hij geleerd hoe een democratische rechtsstaat werkt, maar bij het verwerven van deze kennis heeft zijn toch al weinig mediagenieke optreden nog in kracht ingeboet: heel Nederland staat op zijn achterste benen.

Wat heeft Donner dan gezegd? In een poging d werking van de rechtsstaat uiteen te zetten, zei hij dat de Shari'a (de islamitische wetgeving, tot stand gekomen vóór 1000 AD en daardoor in onze ogen niet geheel van deze tijd) in Nederland ingevoerd kon worden, mits 2/3 van de kiezers daar achter zou staan. Een tweederde meerderheid is nodig om de grondwet aan te passen.

Een lawine van woedende reacties is het gevolg. "De minister van Justitie moet zijn energie steken in het bestrijden van dit soort opvattingen in plaats van het signaal te geven dat dergelijke ideeën onderdeel zouden kunnen uitmaken van onze democratie," aldus de heer Dijsselbloem, die voor de PvdA een Kamerzetel bezet. Geert Wilders vroeg zich af, of de minister wel "helemaal bij bewustzijn was" toen hij zijn uitspraak deed. Opvallend is dat de redactie van Geenstijl.nl, die normaal toch vrij uitgesproken tegen dit soort initiatieven is, ditmaal slechts een overzicht geeft van de oordelen van anderen. Uiteraard gaan sommige meer bekrompen reaguurders op het forum weer helemaal los, maar daar kijkt niemand meer van op.

De reacties uit de politiek zijn op zijn achtst gezegd opmerkelijk, en voldoen wonderwel aan het patroon dat Anil Ramdas schetst in zijn voortreffelijke artikel (waar ik al eerder naar verwees). Staatsrechtelijk heeft Donner immers gewoon gelijk. Wat nog erger is, is dat de beide "Partijen van de" een hypocrisie aan de dag leggen waar je niet goed van wordt. Immers, nog geen week geleden kondigde PvdA-leider Bos triomfantelijk aan dat zijn partij "allochtonen" (lees: moslims) bij de Nederlandse samenleving wilde betrekken. Geen betere manier om dat te doen dan door te laten merken dat ook hún mogelijke politieke wensen in principe gehonoreerd worden, mits de meerderheid daarvoor kiest.

In het geval van de PvdV van Geert Wilders geldt eigenlijk hetzelfde. De man roept heel hard dat iedere moslim wat hem betreft kan rekenen op gelijkheid en gelijke behandeling, mits hij geïntegreerd is en zich aanpast aan de Nederlandse "normen en waarden". Vrijwel tegelijkertijd echter beweert hij het tegendeel: moslims zijn achterlijk en vanuit hun geloof niet geneigd tot democratie; dat geloof moet daarom uitgebannen worden. Oftewel: voor Wilders zijn moslims tweederangs burgers. Daarmee toont Wilders zich in zijn opvattingen uit hetzelfde hout gesneden als de shari'a: de kaffir en de dhimmi (de half-gelovige moslim en de ongelovige) zijn daar bij wet paria's, of moeten zelfs maar meteen om zeep geholpen worden.

De vraag is of Donners terechte uitspraak ook opportuun is. Wat mij betreft luidt het antwoord echter volmondig ja. Na jaren van polarisatie en wij-zij denken is nu "de crisistoon uit het debat" (zoals NRC enkele dagen geleden kopte). Het is, met andere woorden, tijd om vooruit te kijken, tijd om met oplossingen te komen voor de vergaande segegratie in dit land. Ik heb een hekel aan onze minister van justitie en aan het CDA als geheel, maar ere wie ere toekomt: Donner doet een hoognodige handreiking naar hen die zich van de Nederlandse staat en samenleving hebben afgekeerd. Ja, de shari'a moet worden ingevoerd in dit land, mits 11 miljoen mensen een voorstel daartoe steunen. Wat natuurlijk nooit gebeurt, maar leg dat maar eens uit aan al die lieden die mee huilen met de wolven in het bos.